Kardinge, Groningen, februari 2009
Door: Afra en Marieke.
Zaterdag start Koen niet bij de World Cup Junioren. Jan van Veen zijn trainer, vertelt ons dat Koen door een glazen tafel is gevallen en daarbij zijn hand verwond heeft. Als Koen even later in Kardinge verschijnt, vragen we natuurlijk eerst wat er met zijn hand gebeurd is. Hij vertelt dat hij glas in zijn hand heeft gehad. Er zitten nu hechtingen in zijn middelvinger en de muis van zijn hand, daardoor kon hij dit weekend niet startten. Hij heeft geluk gehad dat er geen pezen zijn geraakt en dat hij er alleen een mooi ACTION MAN-litteken aan over houdt.
Skeeleren
Koen reed als 8-jarig jongetje al rond op zijn hoge 4wiel skeelers, waar hij graag stunten en rare capriolen op uithaalde. Op het pleintje bij hem voor in de straat, dat leek op een mini-schaatsbaan, reed Koen rondjes alsof hij Rintje Ritsma was. Het was zijn opa die vond dat hij op schaatsles moest. Hij zat toen ook al op skiën en dus vonden zijn ouders dat opa hem zelf maar op schaatsles moest doen. Koen was op dat moment al echt een talent op de lange latten. Zijn trainer had grootse plannen met hem en wilde dat hij naar Oostenrijk kwam. Dat is een erg grote beslissing voor een tiener. ‘Als je dat op 12-jarige leeftijd moet beslissen, dan ben je daar nog niet zo zeker van. Er was nog nooit een Nederlander geweest, die zo hard kon skiën in wereldcups en EK‘s. Maar dat is toch niet echt een zekerheid.’
Koen bleek niet alleen een talent op ski’s te zijn, maar ook het skeeleren en schaatsen ging hem goed af. Skeeleren is geen Olympische sport en dus koos hij, net als Chad Hedrick, ervoor om helemaal voor het schaatsen te gaan.
Favoriet zijn
Zijn mooiste overwinning tot nu toe vindt Koen er eentje uit zijn skeelertijd. Daarmee won hij goud op de 20 kilometer afvalkoers in Italië. Het was een hele zware race en hij moest letterlijk vechten voor de overwinning. De Italianen waren topfavoriet. ‘Ze blokten me de hele tijd. Toen ik als eerste over de finish kwam was ik echt heel erg blij,’ vertelt Koen.
Op het WK Junioren, afgelopen week in Zakopane, was Koen zelf de topfavoriet. Iedereen ging ervan uit dat hij wel even zou winnen. ‘Daar ging ik zelf eigenlijk ook wel vanuit. Het was ook niet goed geweest als ik het niet gedaan had. Je merkt dat je toch veel harder kunt schaatsen bij een sterk seniorentoernooi, in plaats van bij zo’n junioren toernooi, waarbij je weet dat je de sterkste bent. Ook omdat je al grotere wedstrijden hebt gehad, die dat seizoen al veel meer indruk hebben gemaakt. Dat merk je gewoon. Dan zit je in de kleedkamer op het WK junioren en dan ben je helemaal ontspannen. Kijk je luchtig tegen alles aan. Bij het EK staan ze tegen me aan te praten en dan hoor ik helemaal niets. Ik zit in die trance en ben geconcentreerd. Dan ga ik vooral gapen en zit ik om me heen te kijken, maar ik zie helemaal niets. ‘
Winnen deed hij uiteindelijk ook, maar makkelijk ging het niet. ‘Ik had niet echt een goed weekend, het liep niet goed. De timing klopte niet meer en als het bij mij niet klopt, loopt het ook echt niet meer. Dat had misschien met de kou en de weersomstandigheden te maken. Dat schaatst heel anders. We zaten eerst in Collalbo en daar was het toch een stukje warmer. Dat ik ondanks dit toch won, daaraan merk je wel dat ik er goed voorsta ten opzichte van de andere junioren.’
Van junior naar Senior
Achteraf had Koen makkelijk de skate off voor het WK in Hamar kunnen rijden, want een slechter WK junioren had hij toch niet kunnen rijden. Samen met zijn trainer Jan van Veen, had hij er echter voor gekozen om dit niet te doen, want dan had hij zeven weken achter elkaar in vorm moeten zijn. Bij het zien van het WK op tv, baalde hij wel een beetje en dacht ‘Dat had ik vast beter gekund.’
Zijn eerste kennismaking met een vol Thialf, tijdens het EK had hij zich anders voorgesteld. Na zijn val op de 500 meter, vond hij het moeilijk om zich nog te motiveren. ‘Waar deed ik het nog voor? Mijn doel werd om de 10 kilometer te halen, want daar hing veel vanaf. Op de tweede dag reed ik op de 1500 meter tegen Enrico (Fabris red.) 1.48.2. Dat was een hele slechte race, ik kwam niet moe over de streep. Ik ging wel steeds langzamere rondjes rijden, maar dat hoort er misschien wel bij. Ik kon me er niet toe zetten om heel hard te gaan, maar dan rijd je toch nog zo’n tijd. Dan weet je dat je basisniveau goed is. De tien kilometer liet ik aan het eind lopen. Ik denk dat ik nog veel harder kan.’
Concurrentie
Op de vijf kilometer heeft Koen zijn beste tijden staan. Daar is Sven Kramer de te kloppen man. Ook voor de toekomst zal Sven zijn grootste concurrent blijven. Trevor Marsicano denkt over drie jaar Sven te kunnen verslaan, maar ziet Koen ook als zijn concurrent. ‘Dan ga ik ervoor zorgen dat Trevor nooit aan de top komt,’ zegt hij lachend. ‘Dan neem ik de rol van Sven over.’
Voor volgend jaar is plaatsing voor de Olympische spelen het hoofddoel. Vooral op de 1500 meter zou Koen zomaar eens hele gekke dingen kunnen gaan doen. ’ Een daverende 1500 meter kan Sven ook niet altijd rijden. Hij is daar nog helemaal niet constant in. Ik denk dat niemand dat is. Het is een moeilijke afstand en er zijn er maar weinig die hem altijd goed rijden. Ids Postma kon dat bijvoorbeeld wel.’ Ook op de vijf en tien kilometer van de Olympische spelen, wil Koen zich bij de top vijf, of nog liever de top drie, rijden. Hij wil ook graag plaatsnemen in het achtervolgingsteam en daarmee goud winnen.
Toekomst
Als topsporter reis je de hele wereld rond. Hij heeft daar geen problemen mee, alleen met busreizen naar Collalbo. ‘Dat heb ik nu drie keer gehad en ik had er de eerste keer al een hekel aan. De derde keer had ik het er echt helemaal mee gehad. Hoog tijd om naar een andere ploeg te gaan. Dan zit je in een gewone auto en rijd je zelf. Dat is beter dan achterin niks zitten doen. Ik trap liever het gas zelf in, dan ben je tenminste even bezig. Anders zit je jezelf alleen maar op te winden en denkt we zitten nog maar één uur in de bus en hebben er nog 14 te gaan.’
In bijna alle kranten van afgelopen tijd is te lezen geweest dat de ploegen voor hem in de rij staan. Zijn huidige coach Jan van Veen heeft inmiddels een contract getekend bij Hofmeijer en zou Koen zelf graag meenemen.
‘Blijf ik bij Jan dan weet ik dat ik deze trainingsopbouw kan doorzetten. Bij bijvoorbeeld TVM moet ik heel hard bikkelen om bij de jongens te komen met het fietsen tijdens de zomertraining. Daar word je ook sneller van, maar zekerheid om hard te rijden heb je nooit.’
Koen is niet bang om bijvoorbeeld bij TVM te hard te gaan trainen om Sven Kramer en Wouter Oldeheuvel bij te willen houden. ‘Ik weet dondersgoed wat ik kan. Ik moet zelf kunnen aanvoelen of het goed gaat of niet.’
Naast een aanbieding van Hofmeier en TVM heeft Koen ook een aanbieding van APPM en VPZ gehad. ‘Ab Krook zegt zelf dat hij de beste optie is voor mij. Johan de Wit, trainer van APPM, ken ik al heel lang en dat is nog een vrij jonge trainer. Ik weet wel wat ik aan hem heb. Daar wil ik dus zeker ook een gesprek mee aangaan.’
Het ligt er natuurlijk ook aan welke trainingsmaatjes hij in de ploeg gaat krijgen. ‘Want laten we eerlijk zijn, dan heeft Sven het toch wel erg goed voor elkaar.’ In het AD stond al groot te lezen dat Patrick Wouters, Gerard Kemkers en Sven Kramer hem graag bij TVM hebben. ‘Dan is de vraag aan Gerard Kemkers, hoe ga je mij wereldkampioen maken als ik in team Kramer kom. Dat is wel een goede vraag. Ze willen mij erbij hebben om Sven beter te maken, maar natuurlijk word ik zelf ook beter van Sven.‘ Hij heeft nog anderhalve maand om te beslissen waar hij een 1-jarig contract gaat tekenen. ‘Want ook aan team Kramer zitten min- en pluspunten.’